Tuesday, July 26, 2011

प्रदसनी (कबिता)


(+ पढ्दा कोटेश्वरको डेरामा एक रात)

जिन्दगीको यात्रामा धेरै थोरै
सुख देखियो, धेरै थोरै दु: पनि
लाग्छ यो जिन्दगी पनि हो एउटा
सुख दु:खको प्रदसनी !!

लोग्ने यहाँ खुशी छैन
दुखी नै श्वासनी पनि
आजकल खाना राम्रो बन्दैन
हेर्न जाँउ खानाको प्रदसनी !!

नेताहरु राम्रा भएनन
भस्ट्रचारी छन यहाँ देशद्रोही पनि
जाँउ साथी यसको बिरुद्धमा
गरौँ एउटा प्रदसनी !!

खाना छैन, पानी छैन
मागी हिंड्ने हाम्रो बानी छैन
छैनन यहाँ कल कारखाना
छैन यहाँ काम पनि
जाँउ साथी यसको बिरुद्दमा गरौँ एउटा प्रदसनी !!

हाम्रा शिक्षक भएनन, निती भएन
भएन हामीलाई शिक्षा पनि
जाँउ साथी यसको बिरुद्दमा टायर बालौँ हामी पनि !!

मोटर चड्न गाह्रो भो
चुल्ही सक्यो भाडा पनि
हिंड्न पनि गाह्रो , गाह्रो चुपचाप बस्न पनि
जाँउ साथी यसको बिरुद्द सडक अवरुद्द गरौँ आजै हामी !!

महिलाहरु पिछडिए रे
पाएनन शिक्षा उनिहरुले पनि
भात भान्सा मै दिन बित्छ
कुटी हिड्छ लोग्ने पनि
आज नेपाल बन्द , भोली पाउली छोरी पनि !!

एस. एन.

बिस्कुट (कबिता)

(+ पढ्दा कोटेश्वरको डेरामा एक रात)

मलाई मनपर्छ बिस्कुट
त्यसैले खान्छु बिस्कुट
त्यो तिमीलाई मन नपर्न सक्छ
तिमी त्यस्लाई हेला गर्न सक्छौ
तर मलाई मनपर्छ बिस्कुट !!

तिमी बिस्कुट देखेर नाक खुम्च्याउछौ
मैले खाएको देखेर दाँत ङिच्चयाउँछौ
तिमी यसलाई मन नपराउने भए मन नपराउ
तर मलाई मनपर्छ बिस्कुट !!

मेरो लागि जीवनको एक अंग बनेको यो
बिहानको नास्ता, दिँउसोको खाजा
कहिलेकाँही रातको खाना पनि बनेको यो - जस्तै आज
चाहिदैन मलाई ति तिम्रा पिजा अनी बर्गर
मेरो लागि त्यही प्यारो ,
त्यही मलाई मनपर्ने बिस्कुट !!

एस. एन.

Monday, July 25, 2011

एउटा मृत्‍यु (कबिता)


(कक्षा ११ मा पढ्दा )

अब लाज पचाउनु थ्यो, मैले लाज पचाइसकें
मैले मात्रा बाच्नु थ्यो, आफुलाई बचाइसकें
मरी, त्यो मर्यो फेरी एउटा मृत्यु भयो
मैले अर्को बली चडाइ कालीलाइ हँसाइसकें ।।
अझै मलाई बाच्नु , अझै मलाई हाँस्नु
तातो रातो रगत पिइ रमाइ रमाइ नाच्नु
अरु रोएको देख्दा मलाई हाँस उठ्छ
अरु हाँसेको देख्दा मलाई रन्का छुट्छ
देख्न सक्दिन कसैको ओठमा हाँसो
सान्ती सान्ती, चारैतिर सान्ती
यसको हत्या गर्नु थियो, मैले मृत्यु दीइसकें
फेरी एउटा मृत्यु भयो, फेरी मेरो जित भयो
फेरी सफल भए, उस्को सिँउदो रित्याइदिँए ।।
बिकासलाई सिध्याइ दिएँ, सबको जाँगर कुन्ठ्याइ दिएँ
छुट्टै छु, बेग्लै छु, माथि छु अरु तल
मेरो मन छैन, ढुङ्गा हुँ, चरपटाउन सक्दिन
प्रेम गर्छु मृत्युलाई, विश्वाश छैन दया मा अनी माया मा ।।
अन्धकार हुँ, औंसी हुँ अनी घ्रिणा गर्छु जुनको
मलाई फलाम देउ-धार लाउँछु, मलाई के काम त्यो सुनको !
डराएर बाच्नु भन्दा, डराउन सिकेँ मैले
राक्षस भएँ, पसु भएँ, खुन चुस्ने जुका भएँ
मेरो भर नपर है मैले विश्वाशको मृत्यु गरेँ ।।
फेरी एउटा मृत्यु भयो, पुन: बिजयी भएँ
मेरो निन्दा गर्ने जती खरानी धुँवा बने ।।
बिजयी भएँ नै
तर एक्लो छु रमाउने
सुन्यता वरिपरी, कथा कस्लाई सुनाउने ।।
पछी त्यो अनी त्यो पछी सान्ती
सान्ती पछी सिँउदो अनी लगत्तै सत्य
दया, माया सबै सिद्दिए
बाँकी रहेँ केवल
हो , एक्लो सिद्दिन लागेको
जिन्दगीलाई जिस्क्याउने, जीवनलाई गिज्याउने
फेरी एउटा मृत्यु हुन्छ अनी ........ ।। 

एस. एन.