(कक्षा १० मा पढ्दा)
आजभोली म सँग तिमी रिसाएकी देखिन्छौ
ति म्रिगनयनी आँखामा क्रोध मिसाएकी देखिन्छौ
अब त तिम्रा गुलाबी ओठबाट हाँसो टप्कन पनि छोडेछ
खै कुन दैव लागेर हो हाम्रो पिरतीलाई फनक्क मोडेछ ।।
फुल ढकमक्क भएर फुल्दथ्यो तिमीले हाँसीदिदा
भवराहरु डुल्न भुल्दथे तिमीले नाचिदिदा
तर आज त सम्पूर्ण बातावरण नै रोएको देख्दछु
भक्कानिदै आज तिम्रो यादमा कबिता म लेख्दछु ।।
औंसिको रातमा पनि दिपक देख्दथें तिमी छँदा साथमा
आज त्यही आँखाले कालो देख्दछ पुर्णिमाको रातमा
बिन्ती गर्दछु म सँग रिसाउने कारण त बताइदेउ
त्यसै त रोएको यो मन, त्यसमाथी तिमी नसताइदेउ ।।
त्यो तिम्रो म्रिगनयनी आँखा माथिको गाजलको कसम
तिमीलाई म मुरी मुरी माया दिउँला जनम जनम
हाम्रो पिरती देख्न नसक्ने कसैको बात पो लाग्यो कि
मैले त कुरै बुझ्न सकिन, तिमी किन रिसाएकी ।।
एस. एन.
